Photographer’s Note
Σε ολόκληρη την Αχαΐα υπάρχουν αξιοθαύμαστα δείγματα μιας ιδιαίτερης Λαϊκής Αρχιτεκτονικής, που κυριάρχησε από τις αρχές του 18ου αιώνα, φορείς της οποίας ήταν οι φημισμένοι «Πετροπελεκητάδες» Κλουκινοχωρίτες ή Βαρβαρίτες,
οι Λαγκαδινοί και οι Ηπειρώτες μαστόροι.
Ως κατ΄ εξοχήν λαϊκοί μαστόροι, είχαν την ικανότητα να προσαρμόζουν την τεχνική τους στις οικονομικές δυνατότητες των πελατών τους, κάτι που τους επέτρεπε να αναλαμβάνουν και την ανέγερση αρχοντικών οικιών, χρησιμοποιώντας σ΄ αυτές τις περιπτώσεις, πέτρινα ολόσωμα ανώφλια και λαμπάδες με μεγάλα λαξευμένα αγκωνάρια.
Πέτρα, που λαξεύεται με επιμέλεια για τα αγκωνάρια, τα κεφαλάρια, τα πρέκια, τους λαμπάδες και πέτρα, που δε λαξεύεται για την τοιχοποιία.
Πέτρινες, επίσης, σχιστόπλακες καλύπτουν τη στέγη,
Η πέτρα, που βρισκόταν (και βρίσκεται ακόμα) σε αφθονία στο χώρο των ορεινών οικισμών, ήταν ένα υλικό - προϊόν του περιβάλλοντος, η χρήση της οποίας, όχι μόνο δεν αλλοίωνε το τοπίο αλλά αντιθέτως, συνέβαλε καθοριστικά στην τέλεια αρμονία της σύνθεσης, έτσι ώστε με δυσκολία να ξεχωρίζει το χτίσμα από το φυσικό περιβάλλον του. Η αυστηρή γεωμετρία του όγκου και η σκληράδα της πέτρας, όμοια με τη σκληράδα του τοπίου, αποτελούσαν (και βεβαίως αποτελούν) την ομορφιά του παραδοσιακού οικισμού.
Το άρτιο τελείωμα της τοιχοποιίας στους λαμπάδες και στις γωνίες με τέλεια λαξευμένους λίθους σ' αυτό το παλιό αρχοντικό στ' Αλέσταινα, με την τόσο περιποιημένη και φροντισμένη όψη είναι σίγουρα δημιούργημα Λαγκαδινών μαστόρων.
Τα σπίτια που έφτιαχναν οι Βαρβαρίτες ήταν οικονομοικότερα (λαϊκά) και χρησιμοποιούσαν πολύ το ξύλο στην τοιχοποιία σαν σενάζι, ως ενισχυτικό στοιχείο της οικοδομής που εξυπηρετούσε τις ανάγκες για την αντισεισμική θωράκιση του κτιρίου, έργο που επιτυγχανόταν με πολλές ενισχυτικές οριζόντιες ζώνες. Αυτές οι ζώνες, πολλές φορές κάθε ένα μέτρο, αγκαλιάζουν περιμετρικά το κτίριο δίνοντάς του άλλη αίσθηση, μια τεχνική που τους διαφοροποιούσε από τους Λαγκαδινούς και τους Ηπειρώτες μαστόρους.
Υπάρχουν 2 πολύ παλιά σπίτια στον Κλείτωρα απο Βαρβαρίτες αλλά δεν έχω δει άλλα στην περιοχή της Αροανίας - Κλειτορίας, πίσω στις Κλουκίνες υπάρχουν πάρα πολλά.
Οι μεγάλοι ορεινοί όγκοι των Καλαβρύτων, δηλαδή ο Ερύμανθος ή Ωλονός, τα Αροάνια ή Χελμός, και το Αφροδίσιο, είναι κατάσπαρτοι με οικισμούς, που διαθέτουν τα παραδοσιακά χαρακτηριστικά τους, είτε ως οικιστικά σύνολα, είτε ως διατηρητέα αντιπροσωπευτικά δείγματα της τοπικής λαϊκής αρχιτεκτονικής που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.Οι οικισμοί αυτοί, ασάλευτοι στο χρόνο και στις εξελίξεις, έμειναν μακριά από το οδικό δίκτυο και την ανάπτυξη, έχασαν πολλούς από τους κατοίκους τους, που μετανάστευσαν σε άλλους τόπους, ενώ ορισμένοι ερημώθηκαν τελείως.
Ο επισκέπτης - περιηγητής θα συναντήσει
παραδοσιακούς οικισμούς:
Σε ολόκληρο τον ορεινό όγκο του Χελμού πλήθος οικισμών, με ελάχιστο αριθμό κατοίκων, διατήρησαν την παραδοσιακή τους φυσιογνωμία.
Στην ανατολική πλευρά του, στην κοιλάδα του Κράθι ποταμού, υπάρχουν τα «Μαστοροχώρια» της Νωνάκριδας ή «Κλουκινοχώρια» Περιστέρα, Σόλο, Ζαρούχλα κλπ.
Βόρεια των Καλαβρύτων, στην κοιλάδα του Βουραϊκού ποταμού με το σπάνιας ομορφιάς φυσικό τοπίο βρίσκεται η Ζαχλωρού και στην ίδια περίπου περιοχή στο Δήμο Καλαβρύτων συναντάμε τους Ρογούς, την Κερπινή, τα Δουμενά το Σκεπαστό την παλιά Κούτελη,
την ¶νω και Κάτω Βλασία με αξιόλογα δείγματα
λαϊκής αρχιτεκτονικής.
Νότια των Καλαβρύτων, ορθώνονται τα ιστορικά μεγαλοχώρια Κέρτεζη και ¶νω-Κάτω Λουσοί (τα Σουδενά), με έξοχα διατηρημένους οικισμούς και, νοτιότερα, στις περιοχές Κλειτορίας, Δάφνης και Ψωφίδας, που διασχίζει ένα πυκνό δίκτυο ποταμών και παραποτάμων, βρίσκονται οι σημαντικότεροι παραδοσιακοί οικισμοί του Νομού Αχαΐας.
«… Πάνω σε αθέατα υψίπεδα ή σε απόκρημνες πλαγιές …», αναφέρει ο Βασ. Χριστόπουλος, «… σε μια οργιαστική βλάστηση ή σε έναν ξερό βράχο, που πολλές φορές συνυπάρχουν, προσφέρουν μια μεγάλη ποικιλία τοπίων με σπάνιες και πλούσιες φυσικές ομορφιές».
Πρώτα τα μεγάλα ιστορικά κεφαλοχώρια: το Σωποτό (σήμερα Αροανία), η Δάφνη και τέλος το Λειβάρτζι και το Λεχούρι.
Βόρεια της περιοχής αυτής συναντάμε τα χωριά:
¶ρμπουνα, Πλανητέρο, Καστριά, και νοτιότερα,
τα χωριά του Δήμου Κλειτορίας: Φίλια, Λευκάσιο («Τσορωτά», Κρινόφυτα, Λυκούρια, Παγκράτι,
καθώς και τα χωριά του Δήμου Παίων: Σκοτάνη («Κόκκοβα»), Αμυγδαλιά («Μαμαλούκα»),Πεύκο(«Τσαρούχλι»,)καθώς και τα χωριά Νάσια, και Χόβολη..
Επίσης, στον ίδιο Δήμο, που συνορεύει με το Νομό Αρκαδίας, συναντάμε τρία πετρόχτιστα παραδοσιακά χωριά, χαρακτηρισμένα με προεδρικό διάταγμα, το Πάος (παλαιά «Σκούπι»), το Δεχούνι και το Βεσίνι, οι κάτοικοι των οποίων μεταφέρθηκαν και δημιούργησαν το χωριό Ν. Πάος,
Τελειώνοντας την «ιχνηλάτηση», συναντάμε στο Δήμο Αροανίας το χωριό Αλέσταινα και το ιστορικό χωριό Σειρές (παλαιά «Βερσίτσι») με αξιόλογα δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής. Όλα είναι χτισμένα από τους γνωστούς Λαγκαδινούς μαστόρους που οργανωμένοι σε κομπανίες από την εποχή της Τουρκοκρατίας περιόδευαν στα χωριά και έχτιζαν.
Λέω να κάνω ένα αφιέρωμα σ΄αυτά τα υπέροχα σπίτια και πυργόσπιτα της περιοχής μου, να υπάρχει τουλάχιστον μια φωτογραφία τους γιατί χρόνο με τον χρόνο η φθορά τα καταβάλει, δυστυχώς, όσο κι αν αντιστέκονται,
σ΄ αυτό έχει πέσει η σκεπή που ήταν από σχιστόλιθους, πόσο να κρατήσουν οι τοίχοι του? ακόμα κι αν τα αγκωνάρια του είναι σαν να έχουν κοπεί με laser!!!
Nobody trouve(nt) cette note utile
Critiques | Translate
rikko77
(6444) 2009-10-30 4:58
hi Giorgios
I really like this kind of composition, the tilting framing gives dynamism to your pic, I also like the natural colors.
Have a nice day,
Rikk
coco
(28040) 2009-10-30 14:53
Kalispera Giorgos.
Good low POV and also very nice exposure and colours for this photo.
Well done.
Photo Information
-
Copyright: Giorgos Marossis (dim)
(2441) - Genre: Lieux
- Medium: Couleur
- Date Taken: 2009-03-02
- Categories: Architecture
- Camera: canon powershot A650IS
- Exposition: f/2.8, 1/1250 secondes
- More Photo Info: view
- Versions: version originale
- Date Submitted: 2009-10-30 4:49








